<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-2" ?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>RSS Lokatora</title>
<description>program Lokatora w RSSie TESTowy</description>
<link>http://www.lokator.pointblue.com.pl/lokator.xml</link>
<image>
  <title>RSS Lokatora</title>
  <url>http://www.lokator.pointblue.com.pl/lokator_logo4feed.jpg</url>
  <link>http://www.lokator.pointblue.com.pl/lokator.xml</link>
</image>
  <item>
  <title>NOWOŚCI: Wakacyjny Mrówkojad* krąży po twoim mieście</title>
  <description>A w nim: 
WAKACYJNY PRZEWODNIK LOKATORA czyli gdzie spędzić wakacje poza LOKATOREM :)
KOMIKSY I KLOCKI LEGO czyli Artur Wabik w rozmowie z Zuzą Skoczek,
WŁCZYSZ SIĘ... Jacek Olczyk na marginesie Człowieka ktry śpi, Georgesa Pereca,
POTRAWA SMACZNA I JADALNA z Patrickiem Bokanowskim rozmawia Piotr Kaliński,
oraz PIEKŁO OBIECANE, Elsy Drucaroff (DodoEditor 2010)

Mrwkojad numer 46-47 dostępny w wybranych punktach na terenie całej Europy!


</description>
  <category>nowosci</category>
  <link>http://www.lokator.pointblue.com.pl/index.php?evnt=1281&#38;rss</link>
  </item>
  <item>
  <title>NOWOŚCI: TEATRALIA: Teatr o zaostrzonym rygorze</title>
  <description> 

Georges Perec, obok powszechnie znanej prozy, pisał rwnież  sztuki teatralne. &#34;Podwyżka&#34; wpadnie w oko każdemu. &#34;Schowek  Permentiera&#34; zmusi do zadumy. Utworw w tomie zatytułowanym &#34;Teatr 1&#34;  nie jest wiele, ale warto je przeczytać. 
 Podobno w więzieniu jedną z najgorszych rzeczy jest bezczynność. w  nieznośny margines wolności. O ile człowiek w normalnych warunkach dąży  do odpoczynku i błogiego lenistwa, to ludzie w celi zdają się poszukiwać  dla siebie dodatkowych zajęć, i jakkolwiek dziwnie to zabrzmi -  własnych ograniczeń w celu manifestowania wewnętrznej autonomii. Dla  Georgesa Pereca literatura nie stanowi zwykłej ekspresji uczuć - jest na  to zbyt lękliwy. Zamiast tego postępuje on metodycznie, budując swoje  utwory na ograniczeniach formalnych.1 Tak zbudowane są  jego powieści, lecz rwnież sztuki teatralne, ktre dotychczas w Polsce  były raczej nieznane. W roku 1985 w jednym z numerw &#34;Dialogu&#34; ukazało  się tłumaczenie jednego z dramatw francuskiego pisarza, ktrego  zmodyfikowana wersja otwiera niniejszy tom.
 &#34;Podwyżka&#34; zaskoczy z pewnością tych, ktrzy przywykli do bohaterw z  krwi i kości. Zamiast nich swoje kwestie wypowiadają poszczeglne  funkcje algorytmu, ktre porządkują strumień świadomości podrzędnego  urzędnika ubiegającego się o wyższe wynagrodzenie. Propozycja,  alternatywa, hipotezy (pozytywna, negatywna) wybr i wniosek, to postaci  występujące w dramacie, ktry rozczaruje tych, ktrzy spodziewają się  skomplikowanej intrygi biurowej. Starania bowiem urzędnika ograniczają  się do snucia domysłw na temat tego, co może wyniknąć ze spotkania z  Kierownikiem Działu, ktrego wcale nie jest tak łatwo zastać w  gabinecie. Przy czym, już  po kilku stronach czytelnik przewiduje, że do  spotkania w sprawie tytułowej podwyżki nigdy nie dojdzie. Z pewnością  nawiązujący do twrczości Kafki utwr francuskiego pisarza nie  przypadnie każdemu do gustu. Nie zmienia to jednak faktu, że mamy to do  czynienia z dramatem, ktry jest wyzwaniem zarwno dla twrcw  teatralnych, jak i dla odbiorcy, ktry siłą rzeczy utożsamia się z  nieszczęsnym urzędnikiem, w ktrego głowie niejako się znajduje. Dlatego  schematyzm &#34;Podwyżki&#34; może budzić zmienne reakcje, a także wywoływać  rżne nastroje w tym samym odbiorcy: zniecierpliwienie - przypominające  nie tylko początkowe stadium gry &#34;Człowieku, nie irytuj się&#34;;  rozbawienie absurdem, czy wreszcie gorzką konstatację, że technologia  (rwnież ta obecna w myśleniu &#34;bo wszystko należy upraszczać&#34;) zamiast  wspomagać, często komplikuje działanie.
  
  
 Natomiast &#34;Schowek Permantier&#34; w porwnaniu z &#34;Podwyżką&#34; sprawia  wrażenie utworu zakorzenionego w tradycji. Świadczyć mogą o tym liczne  zapożyczenia z repertuaru klasycznego (&#34;Hamlet&#34; Szekspira, kilka wersji  historii Don Juana), lecz rwnież od teatru absurdu (Beckett, Ionesco)  czy egzystencjalizmu na scenie - &#34;Przy drzwiach zamkniętych&#34; Sartre'a. I  chociaż nie jest to pełna lista liczba cytatw i nawiązań, ktrych  literaturoznawca znajdzie więcej (ciekawych odsyłam do znajdującego się  na końcu książki tekstu tłumacza), to wypada mi jeszcze wspomnieć o  jeszcze jednym dziele, zwykle nieczytanym na wydziałach filologii, czyli  o podręczniku uprawy ziemniakw. Ktoś zapyta - po co komu kartofle w  teatrze? Pomijając fakt, że tytułowy Parmentier (postać historyczna,  popularyzator ziemniaka we Francji, ktra nota bene w sztuce nie  występuje), to wszystkie postaci, oprcz tajemniczego kamerdynera,  obierają jadalne bulwy. &#34;Skąd przybyli obierać ziemniaki? Kim oni są,  obierając ziemniaki? Do czego doprowadzi ich obieranie ziemniakw?&#34;.  Mogłoby brzmieć streszczenie tej sztuki, biorącej powagę pytań  egzystencjalnych w prozaiczny nawias. Czy jednak mamy tu do czynienia  jedynie z sjką w bok zadaną rasowemu intelektualiście rozważającemu  kwestię &#34;Przeklęte problemy a życie codziennie&#34;? Nie byłaby to odpowiedź  do końca prawdziwa, gdyż sztuka Pereca pyta o miejsce, w ktrym ludzie  naśladując życie codzienne, nie przestając się sobie dziwić, dziwiąc się  rwnież temu, że są do tego zdziwieni zdolni, dziwiąc się rwnież temu,  w ktrym dokładnie miejscu zaczyna się przestrzeń dla tego zdziwienia  przekraczającego porządek zwykłych rzeczy. Tym tajemniczym miejscem jest  właśnie teatr.
 Mylnie sugerująca kontynuację książka &#34;Teatr 1&#34; Pereca została  opublikowana po raz pierwszy we Francji w roku 1981. Składające się na  nią dramaty, &#34;Podwyżka&#34; i &#34;Schowek Permantier&#34;, zostały napisane na  przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, po raz pierwszy  trafiając razem do rąk polskiego czytelnika. Po ich lekturze uważam, że  Perec, uznawany za jednego z bardziej oryginalnych prozaikw drugiej  połowy dwudziestego wieku, sprawdza się rwnież jako autor utworw  dramatycznych, ktre oprcz swej nietuzinkowości, innowacyjności są  przede wszystkim przyjemną i wciągającą lekturą z obowiązkowymi zwrotami  akcji oraz zaskakującymi puentami, a nie tylko grzeszącą anemią  literaturą o literaturze.
Michał Wrblewski
Teatralia  Trjmiasto
25 maja 2010



 </description>
  <category>nowosci</category>
  <link>http://www.lokator.pointblue.com.pl/index.php?evnt=1268&#38;rss</link>
  </item>
  <item>
  <title>FORUM: Literacki Przewodnik po Krakowie</title>
  <description>

LOKATOR, ul. Krakowska 27
Już sama nazwa baru sugeruje, że można się tam zadomowić i niewątpliwie tak jest. Lokator to miejsce wrażliwe na kulturę i potrzeby klientw, a literatura zajmuje tu wysoką pozycję. Księgarnia, wydawnictwo i liczne imprezy literackie to nie lada gratka dla kochających książki. Do tego krzesło, stł, kawa, muzyka i jesteśmy urządzeni na całe popołudnie. Lokator to niekwestionowana perełka na literackiej mapie Krakowa.

Źrdło: Gazeta Wyborcza Krakw</description>
  <category>forum</category>
  <link>http://www.lokator.pointblue.com.pl/index.php?evnt=1275&#38;rss</link>
  </item>
  <item>
  <title>FORUM: Grorges Perec _ TEATR I</title>
  <description></description>
  <category>forum</category>
  <link>http://www.lokator.pointblue.com.pl/index.php?evnt=1265&#38;rss</link>
  </item></channel>
</rss>